BR15 Bergen – Harlingen 30-09 t/m 10-10 2009

Bergen trakteerde ons op de legendarische regen en, op de avond van vertrek, een hagelbui die een dikke laag ijs aan dek achterliet. Toch waren de vooruitzichten niet slecht, de komende dagen wind in de noordhoek en dat maakt een mens toch wel weer gelukkig. De lange termijn voor de oversteek van Stavanger naar Harlingen was wat minder duidelijk. De verschillende modellen varieerden nogal zodat er bij vertrek uit Bergen nog geen echt plan was wanneer we zouden gaan oversteken. Wel leek het verstandig om zoveel mogelijk naar het zuiden te gaan zodat we in een goede positie zouden zijn als het juiste oversteek weer zich zou aankondigen. De havendienst wenste ons een goede reis toe op deze prachtige dag, volgens hen de mooiste dag sinds 9 weken. Het eerste stuk is binnendoor dus daar valt niet veel te zeilen maar met de stroom in de rug schoot het lekker op. Na een anderhalf uur de zeilen gehesen, eerst nog even met motor ondersteuning maar daarna konden de zeilen het alleen af. Uiteindelijk voor de wind met een snelheid van 5-6 knopen tot half zeven ’s avonds gezeild en toen waren we bij Mosterhamn. Heerlijk weer eens een rustig plekje na een paar dagen herrie in Bergen. Absolute stilte. Een bijna volle maan maakte het plaatje compleet. De volgende ochtend strak blauwe lucht, ijs aan dek en een knisperende kou, heerlijk!! Nog weer een keer de weerkaarten bekeken. Het gaat er op lijken dat vertrek op zondag eigenlijk wel het beste is. Nog even met Jan, de stuurman die eigenlijk altijd wel de zeereizen meegaat, telefonisch afgestemd en ook hij was het er mee eens. Jan vliegt nu zaterdagavond en komt dan in Tananger aan boord. Omdat we nu Stavanger niet gaan aandoen varen we vandaag eerst naar Skudeneshavn en dan zaterdag door naar Tananger om Jan op te pikken. Ondanks, of dankzij, het mooie weer weinig tot geen wind vandaar dat we Skudeneshavn op de motor moeten gaan bereiken. Dat de economische crisis in de zeevaart zijn tol eist blijkt uit de vele schepen die bij Kopervik opgelegd liggen. Waren er dat van het voorjaar maar een paar, nu ligt er een indrukwekkend aantal. Inmiddels blijkt dat via de meest recente weerberichten dat het bereiken van Tananger al een uitdaging gaat worden. Veel wind, eerst zuid-oost, daarna draaiend via zuid-west naar west. In de middag zal er een gaatje zijn met wat minder wind wat we willen gaan benutten. Achteraf zal blijken dat we iets te lang hebben gewacht met vertrekken uit Skudeneshavn. Bas stond op de kant, ongeveer een minuut of twintig nadat we afgemeerd hadden. De vertraging was de schuld van een alleraardigste juffrouw die bereid was gevonden een omelet voor hem te bakken. Dit in de woorden van Bas. Arent en Elske gingen op vuurtoren jacht en Hans maakte samen met Wout de laatste boodschappenlijst en runs op de supermarkt. In de nacht trok de wind behoorlijk aan, zodat het een wat onrustige nacht is geworden. In de ochtend de laatste boodschappen gedaan en na de lunch vertrokken. Rif in het grootzeil, wat even later nog teveel zeil bleek te zijn zodat we het grootzeil uiteindelijk helemaal hebben weggehaald. Zelfs toen hadden we eigenlijk nog teveel zeil op staan en het water spoelde zeer regelmatig door het gangboord en vloog ons om de oren. Bas genoot van het sturen. Gelukkig draaide de wind wel naar het westen zodat we Tananger in één keer konden bezeilen. Om 17.00 lagen we met dubbele trossen afgemeerd in Tananger en zijn we daarna nog in de regen en heftige wind drie kwartier bezig geweest om alles op te ruimen. Daarna snel onderdeks opdrogen en een borrel. Wout had exact om 19.00 een voedzame maaltijd klaarstaan en rond 23.00 kwam Jan aan boord en waren we compleet voor de zeereis. Die nacht en de volgende ochtend gierde de wind over dek en maakten we regelmatig een forse helling. In de loop van de dag ging de wind wat liggen en draaien naar het noord-westen, echter op dinsdag komt de volgende storing al weer met een zuiden wind, oplopend tot windkracht 8. Hierom ons plan bijgesteld en niet zondagnacht vertrokken maar maandag richting Egersund om daar de laatste depressie af te wachten. Mooi kunnen zeilen tot dat de wind een paar mijl voor Egersund er mee ophield. ’s Avonds met een paar mensen nog een biertje wezen drinken en toen het mandje in voor de laatste boerennacht voordat we weer in Nederland zouden zijn. Het weerbericht op dinsdag ochtend zag eruit als een droom. In de late avond draait de wind naar het westen en blijft daar ook voorlopig. De zuiden wind zou hier niet zo sterk zijn als verwacht dus de zeegang bij vertrek kon ook wel eens meevallen. Een laatste, rustige, dag in Noorwegen gevuld met boodschappen, Egersund bekijken, wat zeer de moeite waard is, uitklaren en de zeereis verder voorbereiden. Na een laatste maaltijd aan de wal was de wind gedraaid naar het westen en zijn we om 20.05 vertrokken. In de haven de zeilen gezet en het eerste stukje nog de motor erbij gehad. Buiten bleek er nog een vrij ruwe zee te staan en door de hoge snelheid die we liepen, een dikke 8 knopen, kwam er al snel veel water over. We hadden ons goed voorbereid, alles goed dicht gemaakt en nu was het genieten. Met deze snelheid zouden we in 36 uur aan de overkant zijn. Ja je zit je altijd rijk te rekenen… Natuurlijk loop je niet zo hard over het hele traject, maar toch, het idee is aantrekkelijk. Het schip was nogal bewegelijk met als gevolg dat niet iedereen in staat was om volop te genieten. Gelukkig hebben we rode emmertjes aan boord.. Bij het wisselen van de wacht om twaalf uur ook de kluivers gewisseld omdat de verwachting is dat de wind nog meer zou gaan aantrekken, naar een windkracht 7. Ook met de kleine kluiver erop bleef de snelheid hoog. Om zes uur ’s ochtends, bij de volgende wacht wissel, ook het grootzeil weggehaald. Hierdoor liep de snelheid wat terug maar werd het toch weer wat comfortabeler aan boord en omdat het nog harder zou gaan waaien was dit geen verkeerde voorzorgsmaatregel. Toch liepen we nog steeds rond de 7 knopen, geen slecht resultaat. Om een uur of vier in de middag nam de wind wat af zodat de kleine kluiver weer voor de grote gewisseld kon worden. Terwijl we daar mee bezig waren werd het nog rustiger zodat ook het grootzeil er weer bij kon. Doordat de wind afnam werd ook de zee wat rustiger en langzamerhand kwamen er steeds meer gezichten aan dek en met een mooi gangetje schoven we de tweede nacht in. Een mooie heldere nacht met een maantje erbij, kalme zee en een rustig windje, geen klachten dus. Het laatste weerbericht gaf een toenemende wind, kracht 5-6 maar gelukkig nog steeds west in plaats van de voorspelde noorden wind. We konden dus halve wind blijven zeilen tot aan het Stortemelk. Voorlopig was het nog rustig maar tegen de middag begon de wind weer aan te trekken en moest er een dubbel rif in het grootzeil. Het oversteken van de verkeersscheidingsstelsels was dankzij de economische crisis geen probleem, geen schip gezien. Begin van de avond kwamen we bij het Stortemelk aan wat, nadat we de bezaan en de kluiver hadden weggehaald, recht voor de wind was. Dankzij onze vlijmscherpe planning hadden we de stroom mee het wad op waar alle boeien ons vrolijk knipperend welkom heetten. Uiteindelijk meerden we rond middernacht af op Terschelling. Wout had een uitgebreide borrelhap klaarstaan. Een paar uurtjes later min of meer bewusteloos ons mandje in getuimeld. De volgende morgen heerlijk weer, vers brood bij de bakker gehaald en met een lekker zuid-oosten windje het laatste stukje naar Harlingen gezeild. Na aankomst natuurlijk bier en bitterbalen in het “Noorderke” en een laatste nacht aan boord waarna we afscheid van elkaar en in dit geval ook van het seizoen moesten nemen. We hebben een waardige laatste reis kunnen maken als afsluiting van een hele mooie zomer.