BR06 Poolcirkelreis Kristiansund – Bodø 24 mei t/m 5 juni 2009

Hooggespannen verwachtingen en een zeer select gezelschap, waarvan 75% al eerder met ons mee was geweest, dat kenmerkte het begin van deze reis. Iedereen was zondagavond in Kristiansund mooi op tijd aan boord voor de welkoms borrel en het eerste avondmaal. Kristiansund hulde zich in regelmatige regenbuien maar aan boord was het gezellig. De eerste kennismaking is altijd weer apart, verhalen en belevenissen uitwisselen en natuurlijk de grote lijnen planning voor de reis. Dit keer een dikke 350 mijl langs misschien wel het mooiste stuk van de Noorse kust. Omdat de wind de komende periode in de zuid hoek zou gaan zitten waren we van plan de eerste dagen flink wat mijlen te maken zodat we zoveel mogelijk konden zeilen en daarna, in het noorden, wat meer tijd zouden hebben. Het eerste stuk wat we te doen hadden zou de Trondheimsleia zijn. Een traject van een 50 mijl maar mooi voor de wind, dus maandagochtend eerst wat uitgelegd over het zeilen en na vertrek de lappen erop. De eerste gijpen liepen meteen al soepel. Relaxed de Leia uitgezeild en ’s avonds afgemeerd aan een klein eilandje met een paar huisjes erop. Die avond kwamen er nog twee mensen langs, die daar een vakantiehuisje hebben, voor een praatje en zij stonden ons de volgende ochtend vanaf het balkon uit te zwaaien. Die dag gaf weinig wind en toen we aan het einde van de middag in Bessaker afmeerden waren we blij dat de motor weer uit kon. De dag daarna was een grote tegenstelling. Noordwesten wind draaiend naar west 6-7. Na vertrek wat getwijfeld over de route, welk traject zou beter bezeild zijn, maar tijdens het hijsen bleek de wind al in een redelijke hoek te zitten zodat we een dubbel gereefd grootzeil, fok, bezaan en de kleine kluiver opzetten. Geweldig gezeild die dag. Het eerste traject nog tussen de eilanden en steentjes door maar weldra kwamen we in de Buholmrasa op ruimer water. Nu is ruim een rekbaar begrip want er liggen daar nog steentjes genoeg maar de deining en de zeegang begon aardig door te staan. Het eerste stuk nog hoog aan de wind maar na een paar mijl konden we wat afvallen en kregen we er echt goed de sokken in. Af en toe het water in het gangboord en met een snelheid van 7,5 – 8 knopen richting Rørvik. Vlak voor de haven gestreken, afgemeerd en genoten van een welverdiende borrel / sap. ’S Avonds nog even boodschappen gedaan en een rondje door Rørvik gemaakt zodat er de volgende ochtend niet veel Rørvik behoeften de vervullen waren. Vandaar dat we bijtijds vertrokken naar de volgende bestemming Brønnøysund. Deze plaats ligt precies halverwege de Noorse kust. 840 kilometer van de Noordkaap en van Lindesnes en is de zuidelijkste plaats van de provincie Nordland. Alweer het hele stuk kunnen zeilen al was het af en toe wel spannend of alle doorvaarten bezeild zouden zijn, maar het is gelukt. In de loop van de middag was Torghatten al te zien en konden we aansturen op deze markante berg met een gat er in. Omdat de weersverwachting verslechterde en er meer naar het noorden wel heel veel wind werd verwacht zijn we een dagje in Brønnøysund blijven liggen. Een goede gelegenheid om de voorraden aan te vullen, water te laden en natuurlijk in de middag een wandeling naar Torghatten te maken. De quesadillas die avond smaakte opperbest en iedereen at eigenlijk meer dan dat hij aankon, met ronde buikjes ons bedje in geduikeld.

Op het eiland Vega worden eidereenden vertroeteld voor het dons en is op Rørøya een oude handelsplaats. Kortom de moeite waard om er langs te varen. De wind, die de dag er voor inderdaad serieus was geweest, was aardig afgenomen tot eigenlijk wel windstil. Vlak voor een doorvaart constateerden we dat de GPS weer een afwijking had, iets wat hier wel vaker voorkomt, allen nu kwam dat enigszins ongelegen. Dan is het maar weer goed dat er meerdere manieren zijn om je positie bij te houden en dat we dat ook daadwerkelijk doen anders had de Bør hier toch wat deuken opgelopen. Er zaten onderwater ook wat rotsjes waar we niet overheen konden. Rørøya was alles wat het beloofde te zijn. Kleine kade, oude handelsplaats, mooie huisjes en rust. Na een uurtje afscheid moeten nemen om richting Alstahaug te gaan. Eenmaal weer buiten konden we de besneeuwde “zeven zusteren”, het gebergte bij Sandnessjoen, zien liggen en even later ook Rødøya, een erg kenmerkend rood eiland dat er uitspringt, vooral als het zonnetje er op staat. Alstahaug baadde in het zonlicht en het was aangenaam warm toen we daar aankwamen. Dit is de plaats waar de Noorse dominee en dichter Petter Dass heeft gewoond en gewerkt en zowel de kerk als zijn huis zijn bewaard gebleven. Verleden jaar is er een erg fraai modern museum geopend dat letterlijk en figuurlijk in het landschap past. Een tijdje van de zon en de omgeving genoten en daarna door naar Sandnessjoen.  Na Sandnessjoen wilden we richting Lovund om papegaaiduikers te zien. Het waaide stevig die dag en met een dubbel gereefd grootzeil en de fok op vlogen we erover. Boven het eiland Donna hadden we een 3 mijl aan de wind en moesten de bezaan en de kleine kluiver even helpen maar die konden er weer af toen we weer konden afvallen. De papegaaiduikers die avond waren geweldig. Grote zwermen boven ons hoofd en dat in combinatie met de zakkende zon, de getinte lucht en het uitzicht op Traena, het volgende eiland dat erg karakteristieke contouren heeft. Van Lovund is het een dikke veertig mijl naar Svartisen. Een stevige dagetappe waarvan we het eerste deel rustig zeilend met een kalme bries en een lekker zonnetje aflegden. Na het passeren van de poolcirkel toch maar gestreken omdat de wind erg weinig werd en van voren kwam. De laatste mijlen op de motor afgelegd en toen we afmeerden aan de drijvende steiger onder aan de gletsjer Svartisen genoten van de intense stilte. ’s Avonds nog geprobeerd wat te vissen maar dat was niet echt succesvol. De volgende ochtend naar de gletsjer gelopen. Het weer was wat minder, nogal wat regen, maar dat maakte het niet minder mooi. Genoten van het intense blauw van het ijs. Terug aan boord ook genoten van de warme chocolademelk en de miesoep van Saskia. Omdat dit de laatste dag met westen wind zou zijn besloten om, nadat we het fjord uitwaren, nog een stuk te zeilen naar Støtt. De wind zat de volgende dag al flink in de noordhoek maar omdat we geen grote ambities hadden en natuurlijk nog wat van Støtt wilden zien wat later vertrokken maar eerst een bezoek aan de supermarkt gebracht. Dit winkeltje is al een bezienswaardigheid op zich. Gedreven door twee oude mensjes die blij zijn met ieder bezoek en alleen zaken hebben die erg lang houdbaar zijn. Even na elven vertrokken, het eerste stukje recht tegen de wind in op de motor maar na een half uur zeil gezet en een paar slagen gemaakt naar Inndyr. Daar aangekomen bleek er niet veel plek te zijn zodat we afmeerden aan een wat hoge kade. Tijdens het loopje naar de supermarkt kwamen we een vos tegen, allebei even verbaasd. Hij dat er mensen waren en wij dat we een joekel van een vos tegenkwamen, formaat stevige hond. ’s Avonds zagen we er nog een lopen aan de overkant. Die avond aan het water zitten genieten van de net niet ondergaande zon. De laatste vaardag bracht weer een hoop noorderwind. Het eerste stuk nog opgekruist maar later toch maar gestreken en de laatste mijlen naar Bodø op de motor afgelegd om na aankomst af te meren aan onze vertrouwde autoband. Die avond, na een uitgebreide rijsttafel nog wat na geborreld en gepraat en de volgende ochtend na het ontbijt toch weer afscheid moeten nemen.