Ålesund - Bergen

Je hebt twee soorten boten: snelle boten en langzame boten. De snelle boten varen de hurtigrute en de langzame de roligrute. Tot voor kort was de Bør een roligbåt, die langzaam langs de Noorse kust vaart. Deze maandagochtend wilde Hans laten zien dat het, met de nieuwe motor, ook anders kan. Het weerbericht die ochtend voorspelde slecht weer bij Stattlandet, aan het einde van de middag, begin van de avond en Hans wilde er voor die tijd om heen zijn. Nog voor het ontbijt stoven wij in vollen vaart richting de kaap.

Dat het weer daar vaak niet best is, wist ik van een vorige keer, toen we met pijn en moeite Statt wisten te ronden. Ook zijn er wel eens boten van de Hurtigrute in de problemen gekomen. En bij Statt waait het altijd harder dan langs de rest van de kust. Alle reden dus om haast te maken op de roligrute.

Om een uur 's middags in het zonnetje ronden wij Statt. Kort daarna gaan de zeilen omhoog voor het laatste stukje naar Silda. Daar konden we water laden, wat in Ålesund niet mogelijk was geweest. Op Silda werd druk gewerkt aan het ondergronds brengen van de electriciteitsleiding, waardoor de serene rust enigszins wordt verstoord.

Een wandeling rond het eland levert nog een mooi uitzicht op
Stattlandet op, in het zonnetje en een zee-arend vlak boven mijn hoofd. De dag eindigde met een lekkere, door Kees klaar gemaakte baccalao.

De volgende ochtend leek het alsof Hans de smaak te pakken had, want we hebben alweer een vliegend ontbijt. Hans brengt Marscha, Frank, Albert en mij naar Selje, waar we beginnen aan een wandeling naar het klooster. Dat klooster dateert al van rond het jaar 1000 en is tot 1537 Benedictijns gebleven. Stattlandet is nu verdwenen in de regen en de wolken. De wandeling is voor het eerst deze reis een beetje nat aan de voeten.

Na Selje varen we verder naar Måløy, waar Kees en Hans wat
boodschappen doen. Er is weinig wind, uit de verkeerde richting, dus doen we alles op de motor. Vanwege het gebrek aan wind varen we de toeristische route en kunnen beide zijden van het fjord tegelijk inspecteren. Doordat de zon en de wolken elkaar afwisselen, hebben we steeds een ander zicht op de omgeving.

Voor de tall-ships race zijn we een beetje laat in Måløy. Begin
augustus zijn de grote schepen aangekomen. Het snelle varen van Hans was toch niet snel genoeg.

's Avonds meren we af in Kalvåg, een combinatie van vissershaven en vakantieoord. Aan de ene kant staan de rorbur en daar tegenover de visafslag. We zijn net te laat voor de kroeg, die om zes uur al sluit. Wel ligt de haven vol met dode vis. Die avond zien we een mooi zonsondergang.

De volgende ochtend hebben we voor het eerst een normaal ontbijt onder normale omstandigheden. Wel is het een beetje bewolkt, maar een gaatje in het wolkendek licht een van de eilanden mooi uit.

Vrijwel direct na vertrek gaan onverwacht de zeilen omhoog. Kees roept dat de wind uit westen komt, maar Hans bezweert dat het een oostenwind is. Hoe dan ook varen we met halve wind op het doel van die dag af:
een kade met oude autobanden. De zon schijnt nu volop, de
temperatuur gaat omhoog naar 23 graden Celsius en bezorgd ons een Middellandse Zee gevoel, zeker als na de middag de wind weg valt en de gevoelstemperatuur nog verder stijgt.

Aan het einde van de middag leggen we aan in Færøyvik, voor een nettendrogerij en naast een werfje. De volgende ochtend bij het ontbijt worden we gestoord door de Westfrakt, een klein coastertje dat een pakketje komt bezorgen. De volgende dagen zien we de Westfrakt steeds rondscharrelen in de fjorden, bezig overal pakketjes te bezorgen.

Die dag worden we ook opgelopen door een snelle pakketboot, de Finmarken, die ons juist in een van de nauwe passages inhaalt. We zien de camera's van de toeristen een voor een afgaan. We zien ook de laatste zee-arend van de reis. Het wordt nu te dicht bevolkt voor deze prachtige vogels.

's Avonds vinden we een kaaitje bij Lygra, een kerkje op 15 mijl afstand van Bergen. Op het eiland worden nog schapen van een oud Noors ras gefokt. De rust wordt af en toe verstoord door een hurtig båt op weg naar Bergen. Gestaag zijn we in de bewoonde wereld beland.

Omdat Hans de eerste dag zo'n haast had om rond Stattlandet te komen, hebben we de laatste dag alle tijd om Bergen te bereiken. Na het eertse stuk op de motor gevaren te hebben, laveren we het laatste stuk door het fjord. Om drie uur gaan de zeilen eraf en veranderen weer even in een snelle boot. Om half vier liggen we vast en stormen de passagiers van de boot af om snel nog even Bergen te verkennen.


Peter van der Meer