BR14 Bodø – Kristiansund 7 t/m 19-09-2008

Op zondagmiddag werden we gebeld door Peter die met Ilse, Joes en Janny nog op Schiphol stond en pas de volgende ochtend in Bodø zou kunnen aankomen. Een vervelende vertraging maar desondanks konden we maandag toch nog redelijk op tijd vertrekken, na een korte uitleg. Gelukkig veel mensen die al eerder mee waren geweest en dus al bekend waren met de Bør en de gebruiken aan boord. Even buiten de haven de zeilen gehesen en mooi voor de wind aan het eerste traject van onze thuisreis begonnen. Warm weer, blauwe lucht en een mooi windje, zo ongeveer het laatste dat je in september boven de poolcirkel zou verwachten maar daarom niet minder welkom. Heerlijk gezeild en even voorbij Fugløya kregen we gezelschap van een walvis die een tijdje met ons mee zwom, regelmatig bovenwater komend om ons even te bekijken en dan weer onderduiken. De gletsjer Svartisen was ons eerste doel, 42 mijl vanaf Bodø en gezien ons wat verlaatte vertrek dus ook een late aankomst, niet erg want onderweg kunnen genieten van een adembenemende zonsondergang. Onderweg bacalao gegeten.  De aankomst op het steigertje van Svartisen was spectaculair, absolute stilte aan het einde van het fjord met alleen het ruisen van het smeltwater van de gletsjer en het geblaat van de schapen. Een stralende sterrenhemel recht boven ons en af en toe het geluid van een springende vis. Nog een tijdje aan dek gezeten om van al dit overweldigends te genieten. Natuurlijk gingen we de volgende ochtend naar het ijs, een wandeling van ongeveer anderhalf uur heen. Het weer was als de vorige dag. Op de plaats waar we bij het ijs kwamen was de onderkant van de gletsjer een stuk uitgehold waardoor je onder het ijs door kon kijken, het ijs diep blauw gekleurd onder het zonlicht. Terug aan boord geluncht en het fjord uitgevaren, in het hemd aan dek gezeten terwijl de thermometer 22 graden aangaf. Aan het einde van de dag afgemeerd in Selsøyvika, een oude handelsplaats net boven de poolcirkel. In de ochtend gewekt door de fluit van de Hurtigrute die de sund doorkwam en na het ontbijt vertrokken, zeilen erop en daarna zeilend de poolcirkel over. Die dag mooi en spectaculair kunnen zeilen met veel in kracht wisselende wind als gevolg van de hoge bergen om ons heen. Om de beurt een stuk sturend kwamen we in de loop van de middag in Sandnessjøen aan. Even ten zuiden van Sandnessjøen ligt Alstahaug met het Petter Dass museum. Petter Dass was een dominee / dichter laat 17^de eeuw die veel voor de omgeving en Noorwegen heeft betekend. In Sandnessjøen zeilend vertrokken en een paar uur later in Alstahaug afgemeerd om het museum en het huis en kerk van Petter te bekijken. Na de lunch weer vertrokken met alle zeilen erop en zo mooi zeilend Brønnøysund kunnen bereiken. De volgende ochtend een wandeling gemaakt naar en door het beroemde gat in Torghatten, genoten van het nog steeds schitterende weer en in de middag weer de zeilen erop en richting Rørvik. Aan het einde van de middag hebben we afgemeerd in Sør Gutvika, een mooi rustig kaaitje in een klein fjord tegenover Leka. We moesten nog even van de kant omdat een visser heilbot kwam lossen maar verder een erg rustige avond gehad met een heldere sterrenhemel boven ons. Van Sør Gutvika eerst naar Rørvik voor de laatste boodschappen voor een paar dagen en natuurlijk om Rørvik te bekijken en na Rørvik richting Sør Gjaeslingan vertrokken. Dit is een eiland, of eigenlijk een groepje eilanden met dammetjes met elkaar verbonden even te zuid-westen van Rørvik en het is een onderdeel van het museum van Rørvik. De gebouwen worden onderhouden door een grote groep vrijwilligers die, toen wij er aan kwamen, net het laatste weekeinde aan het vieren waren. Een groep van hen stond al op de kade te wachten toen we aankwamen en we werden van harte welkom geheten en uitgenodigd voor het feest die avond. Een pracht van een zonsondergang genoten en daarna de opkomst van de volle maan. Na alle festiviteiten toch weer vroeg op en bijtijds vertrokken naar een gebied met duizenden eilanden. De wind begon ons nu wat in de steek te laten en we hebben dit stuk moeten motoren maar de omgeving en het uitzicht maakte alles goed. Voor de lunch nog afgemeerd aan een kleine kade van een visserman en in de loop van de middag door naar Bessaker. Toen we uit Bessaker vertrokken leek de wind ons nog even gunstig gezind maar even later liet deze het weer geheel afweten. Het enorme hogedrukgebied boven Scandinavië zorgde wel voor uitzonderlijk mooi weer maar ook voor weinig wind, al hadden we totnogtoe veel kunnen zeilen. Omdat er geen wind was een heel stuk “toeristische route” gevaren, oftewel duur een paar sunden met aan weerszijde steile wanden. In de loop van de middag geankerd bij Sandnes en met het bootje naar de wal. Er bleek een houten boten werfje te zitten waar ook een paar fraaie houten bootjes bij afgemeerd lagen. De volgende ochtend om 7 uur het anker gelicht en vertrokken onder een prachtige zonsopkomst. Mooi zacht licht dat over het spiegelgladde water streek. Tot onze verrassing kwam er wat wind en die ochtend heerlijk kunnen zeilen zodat we begin van de middag al in Hopsjøen, aan de noordkant van het eiland Hitra aankwamen. Hopsjøen is een van de oudste en best bewaarde handelsplaatsen langs de kust met een klein museumpje. We werden er van harte welkom geheten door de bewoners en zijn we ’s middags nog drie uur wezen lopen over het eiland. Aan het einde van de wandeling kwamen we op een hoger gelegen punt terecht, onder de indruk van de absolute stilte, het zwarte water van het meer onder ons en het uitzicht daar een tijd zitten genieten. Stil weer teruggelopen naar de Bør. Onderweg wel reeën sporen gezien maar Ilse zag de ochtend erop een groep vlakbij het schip staan. Eind van de middag kwam de eigenaar van de handelsplaats met zijn haring vissersboot uit 1910 langs om ons mee te nemen naar het kerkje aan de overkant maar helaas stond het water te laag om aan wal te kunnen gaan. Na het ontbijt vertrokken, het eerste stuk smal vaarwater, soms erg smal en sommige stukken wel zo smal dat we erg voorzichtig moesten navigeren. Gelukkig stond er wat stroom waardoor je de rotsen die vlak onder het oppervlak liggen kon zien. Kees voorop om te spieden. Hierna de ruimte en de laatste paar uur naar Nordheim onder het genot van de door Marielle gemaakte chocolade taart. Bij het overstek van de Trondheimsleia op een korte afstand nog een walvis kunnen zien. In Nordheim stond al iemand op de kade om de touwtjes aan te pakken. We waren hier in het voorjaar ook al geweest en hadden kennelijk zo’n goede indruk gemaakt dat ze zelfs onze namen nog wisten. Erg leuk zo’n welkom. In de avond nog een tijdje aan dek gezeten om te genieten van de stilte en als voorbereiding op de laatste paar mijlen naar Kristiansund. Die waren een mooie afsluiting van de reis, lekker windje en net bezeild met nog steeds mooi weer. De reis afgesloten met het traditionele “captains diner” en een erg prettige laatste avond samen.