BR12 Harstad – Lødingen 10-22 augustus 2008

Marijn die belde vanuit de bus vanaf het vliegveld om er achter te komen hoe hij en de anderen, ons konden vinden in Harstad. Als je de bus uitstapt en je kijkt over je rechterschouder dan zie je ons liggen was het antwoord. Midden in het centrum aan de visserssteiger.

De eerste twee dagen zou het zeker mooi weer zijn vandaar dat we haast maakten om in Andenes te komen om potvissen te spotten even buiten Andenes, een van de doelen van deze reis. De eerste avond hadden we de dertig mijl al achter de rug en werden we beloond met een schitterende zonsondergang. Het wordt om deze tijd van het jaar alweer wat donker ’s nachts en de ondergaande zon zet de bergen en huizen die uitkijken op het noorden in een gouden gloed. De volgende ochtend om negen uur staan trappelen op de stoep van de supermarkt om vers brood te halen voor het ontbijt, de watertanks nog opgevuld en om tien uur waren we onderweg over een spiegelglad zeetje, ideaal om walvissen goed op te merken. In het gebied aangekomen een uur liggen drijven en goed uitkijk houdend naar alle windstreken de eerste spuiter gezien en vol gas er naar toe. Binnen anderhalf uur hadden we 4 potvissen gezien die we, tot het moment dat ze doken, tot dichtbij konden benaderen. In de middag zeil gezet en richting Stø koersgezet. Onderweg kwamen we de Leonora nog tegen en hen de positie van de walvissen doorgegeven. Ze kwamen nog even dicht langs om foto’s te nemen van de Bør onder vol tuig. Voor Stø nog langs het eiland Anda gevaren om alken, zeekoeten en papegaaiduikers te zien en daarna langszij de Leonora afgemeerd. Vanuit Stø loopt een mooie wandelroute naar Nyksund, met een klein klimmetje van 150 meter erin, dus de gasten ’s ochtends uitgezwaaid en de Bør omgevaren. De wandelaars zagen vanaf het strand nog een paar zeehonden zwemmen. In Nyksund iedereen drie uur later weer opgepikt teruggevaren richting Stø en onderweg geluncht. Bij Stø de zeilen erop gezet en naar Alsvaag gezeild.

Arjan was donderdag jarig en dat werd natuurlijk traditioneel gevierd met kado’s en appeltaart onderweg naar Stokmarknes. Helaas een niet echt geweldige dag want het was grijs en mistig zodat we van de Sortland sund eigenlijk niets mee hebben gekregen. Even voor Sortland werden we opgelopen door het Hurtigrutenschip “Trolfjord” dat ons begroette met drie stoten op z’n scheepshoorn. In Stokmarknes het Hurtigruten museum en de kroeg onveilig gemaakt. Gelukkig was het de volgende dag beter weer. Nog wel wisselend bewolkt maar droog en zonnige perioden. Het eerste stuk naar de Raftsundet mooi kunnen zeilen, tot aan de brug veel moeten gijpen maar daarna een mooie constante wind. Even voor de Raftsundet gestreken en genoten van het schitterende landschap en de eerste beginnende herfstkleuren. Natuurlijk het Trolfjord aangedaan waar we als extraatje twee zeearenden zagen vliegen. ’s Avonds afgemeerd in Ulvaag. Van Ulvaag naar Bretesnes is het maar een paar mijl maar tegen een knobbelig zeetje toch nog anderhalf uur varen. In Bretesnes is een mooie wandeling langs de kust te maken over een oude steenweg. Na de wandeling voor de kant nog geluncht en daarna naar Kabelvaag gehobbeld. ’S Avonds daar de kroeg onveilig gemaakt. De volgende dag scheidde de wegen van de gasten zich. Een aantal ging een platte wandeling rond “Kongsvatnet” maken, een stel naar het viking museum in Borg en een kleine groep de bult op richting Småtinden, alles bij elkaar een wandeling van 61/2 uur tot op een hoogte van 500 meter. Gedeeltelijk een pad maar ook een groot deel waar je zelf je weg moet vinden. Een geweldige wandeling met schitterende uitzichten. Aan het einde van de middag was iedereen weer tegelijkertijd aan boord en genoten van de maaltijd en het kampvuur op de pier waar Babette druk hout voor had gesprokkeld. Van Kabelvaag met een mooie lopende wind heerlijk gezeild naar Stamsund waar we op tijd aankwamen om nog in het zonnetje op het terras te kunnen zitten. Die avond een wat verlate maaltijd omdat een aantal de Hurtigruten wilde zien binnenkomen maar omdat die ook verlaat was ging dat voor de noord-gaande niet op de zuid-gaande was precies op tijd, net na het eten.

Dinsdag een stevige noord-oosten wind en het plan om naar Skrova te gaan. Onderweg toch maar een rif in het grootzeil gezet omdat de meiden aan de lage kant natte voeten begonnen te krijgen. Eerst nog even Hennongsvaer aangedaan, een plaatsje op de Lofoten dat je niet mag missen en eind van de middag vertrokken voor het laatste stuk naar Skrova waar we begin van de avond aankwamen. De avondwandeling na het eten bracht ons een mooie zonsondergang met zicht op de Lofoten. Na een gezonde nachtrust redelijk bijtijds weer op om een wandeling op Skrova te maken. Ook hier weer een splitsing, het grootste deel maakte een platte wandeling naar de witte zandstranden aan de noordzijde en de rest ging de bult op. Met de middag weer aan boord waar Roel welhaast een complete rijsttafel had klaarstaan zodat we met bolle buikjes en een voldaan gevoel vertrokken. Helaas was de wind niet echt veel maar we hielden wat gang totdat het echt te laat dreigde te gaan worden, er werd al gespeculeerd om de nacht door te varen, om half zeven toch maar gestreken en de motor bijgezet voor de laatste twee en een half uur naar Tranøy. Onderweg gegeten en na het eten werden we getrakteerd op een spectaculaire zonsondergang zodat, zodra we afgemeerd waren, iedereen de wal opging om aan de kust de luchten te bewonderen. Om middernacht werden de eerste festiviteiten voor Babette haar verjaardag aangevangen en bij en na het ontbijt deze voortgezet. Roel had een vruchten / appeltaart gebakken die wel heel erg goed in de smaak viel. Tegen de middag uit Tranøy vertrokken en de laatste mijlen naar Lødingen afgelegd.