Na een zeer voorspoedige verlopen zeereis van drie dagen hebben we vandaag Terschelling bereikt. Precies een week geleden vertrok ik naar Bergen om in te schepen op de Bør, die op het punt stond te vertrekken voor haar thuisreis. Na een onrustige nacht vanwege geluidsoverlast uit het kleine café aan de haven zijn we vrijdagochtend vertrokken. De eerste tussenstop was Bekkjarvik waar we wat boodschappen hebben gedaan. Vandaar zijn we verder gevaren naar Mosterhamm, waar we de nacht hebben doorgebracht. Een enkeling heeft daar nog een bezoek gebracht aan het kleine café aan de haven voordat de kooien werden opgezocht. Zaterdag zijn we vroeg verder gemotord naar Skudeneshavn. Omdat we onder de kust bleven konden we tussendoor en binnendoor varen. Daardoor hadden we geen last van de deining en de aantrekkende zuidenwind. We vertokken vlak voor zonsopkomst waardoor we een kitscherig mooi ochtendgloren zagen. Ik zag ook eindelijk de werking van de sectorlichten. Het is zo ongeveer voor het eerst dat ik in het donker in Noorwegen vaar. Tot nu toe heb ik vanwege de midzomernachten vrijwel uitsluitend met daglicht gevaren.

            In Skudeneshavn hebben we besloten Jan Zwart, stuurman voor de overtocht, op te pikken in Tananger i.p.v. in Stavanger. Dat scheelt dertig mijl het fjord in- en uitvaren. Daardoor konden we zondagavond op tijd weg uit Tananger om te profiteren van de mooi noordwestenwind die ons beloofd was.

 Zondag

 Met schitterend weer vertrokken uit Holland en keurig op tijd vertrokken vanaf Schiphol naar Oslo.

Daar aangekomen was er al een vertraging van 2 ½ uur.

De Fokker 50 zou om 19.35 vertrekken naar Kristiansund maar de info borden vermeldden een vertrektijd van 22.00 uur. Tja, niets aan te doen dus nader kennis gemaakt met de groep.

In Kristansund in de druilerige regen aangekomen bleek de FLY bus al vertrokken te zijn dus daar stonden we met al onze bagage.  De chauffeur zat waarschijnlijk allang thuis bij zijn vrouw en de warme kachel. Met name Anke stond binnen no time taxi’s te regelen die ons op kosten van de SAS naar de haven zou brengen. Daar zijn we uiteindelijk rond 23.45 uur aangekomen en met een toastje en een drankje welkom geheten. Heerlijk, en rond 01.30 uur naar onze kooi.

 Maandag 24-09-2007

 Net zoals gisteren regende het vanochtend en er stond heel weinig wind. Wel geprobeerd te zeilen maar later op de dag op de motor verder gegaan. Besloten toch door te varen naar Alesund waar we vanavond rond 22.00 uur aangekomen zijn. Het werd gelukkig wel droog in de loop van de dag. Verder een schitterend natuur en hele leuke mensen.

 Dinsdag 25-09-2007

 Vandaag zouden we 37 jaar getrouwd zijn en daar zit ik dan in Alesund. Niks voor jou dus doe ik het maar in m’n uppie!

Er was veel te veel wind om uit te varen dus hebben we Alesund verkend. De ochtend begon zonnig maar het veranderde al snel in regen. Al met al toch weer een hele leuke dag. De berg beklommen met storm (418 treden, ZWAAR) om het uitkijkpunt te bereiken. Verder in het stadje een heerlijk lunch genuttigd.

Woensdag 26-09-2007

 Zondag had SAS een stressje zodat de vluchten naar Kristiansund overhoop lagen. Sietske ook want die zat op de vlucht naar Kristiansand, dat toch ergens anders ligt, en verhoogde daarmee de SAS stress omdat ze toch nog naar Kristiansund wilde. Uiteindelijk was ze toch nog als een van de eersten aan boord. De rest arriveerde na middernacht. Toch maar een borrel gedaan en een eerste snelle kennismaking. Hierdoor vertrokken we maandag wat later dan normaal maar het weer was goed en de stemming ook dus geen probleem. Met een dun windje zouden we die dag naar Bud gaan, ongeveer verderop. Wel iets buitenom dus licht slingerend. De weerkaart toonde die ochtend een vrij zware depressie maar die zou net ten zuiden van ons langs gaan waardoor Bud een mooie bestemming zou zijn. In de loop van de dag veranderde de informatie die we binnen kregen en begon het toch wel erg zeker te worden dat deze depressie zijn baan wat noordelijker ging liggen en dus over ons heen zou komen. De stormwaarschuwingen begonnen elkaar op te volgen “ zuid-oost 7, toenemend 8. Later draaiend naar het zuiden kracht 9 en perioden met Serieuze wind dus en Bud begon ineens iets minder aantrekkelijk te worden omdat het daar wel erg open is. Na lang beraad eerst besloten de beslissing uit te stellen tot we in de buurt van Bud waren en omdat we daar vrij snel aankwamen besloten om door te gaan naar Aalesund

 De kustreis terug in september is altijd spannend en daardoor ook afwisselend. We hebben het stuk met schitterend weer gevaren, zonder wind, ontbijt aan dek en hoge temperaturen maar ook dat de ene depressie na de andere overkwam, dat het alleen s’ avonds of ’s nachts mogelijk was om te varen omdat het anders te hard waaide, sneeuw aan dek. Het was dus spannend hoe het nu weer zou worden. De lange termijn weersverwachtingen veranderden met de dag en een echt plan was er niet te maken. Dan val je terug op de ervaring die je hebt en dat is “ mijlen maken als het kan en voor de kant liggen als je niet verder kunt” in dertien dagen is goed te doen als het niet te gek gaat maar je wilt natuurlijk ook nog zoveel mogelijk mooie plekjes aan doen en wat wandelingen maken.

 Bij aankomst in Lødingen, aan het einde van de BR12, werd er hard gewerkt aan het opzetten van een grote tent waar zaterdagavond een feest zou worden gehouden ter ere van het honderdjarig bestaan van Yterstad, een vissersbedrijf uit Lødingen. Op vrijdag werkten we gelijk op, wij met het schoonmaken en het noodzakelijke werk aan dek van de Bør en de Yterstad mannen met het bouwen en later inrichten van de tent. Er werden 250 man verwacht dus dat zou een heel gebeuren worden. Op zaterdag kwam de Anne Rogde binnen ter verhoging van de feestvreugde en om met genodigden een stuk de Tjeldsundet in te varen. De Anne Rogde is het oudste nog zeilende schip ter wereld en heeft haar thuishaven in Harstad. Het feestgedruis zaterdagavond viel mee en we zijn maar tot half vier uit onze slaap gehouden. Bij ieder nummer dat ingezet wordt hoop je dat het “you’ll never walk alone”zal zijn als teken dat het nu echt over is.

 Tijdens deze tocht bestond de bemanning naast Hans en Diana, uit 12 "Singles". Allemaal met een eigen verhaal en achtergrond, netjes verdeeld over de vier hutten. En ondanks beweringen van het tegendeel, stonk het niet in de mannenhut, er werden daar alleen de nodige bomen doorgezaagd en verder geen woord gewisseld.

 Iedere avond begaf een vaste kern zich naar de plaatselijke kroeg en/of benedendeks om de Bør bier- en wijnvoorraad aan te vallen. De Yahtzee dobbelstenen vlogen regelmatig vurig over tafel, en een hilarisch Noors woordenboeken spel zorgde ervoor dat zelfs Hans zich onder de spellustigen bevond. Joes stond iedere morgen Fris en Fruitig te trappelen om een ochtend wandeling te maken. Anderen zochten (soms vergeefs) naar een stukje rust en ruimte tijdens de zeiltrajecten, maar een ieder genoot ten volle van de overheerlijke kookkunsten van Diana. Zij verraste ons dagelijks weer met culinaire hoogstandjes en krachtige oppeppende lunches aan dek. Hans nam uitgebreid de tijd om ook de onervaren zeilers de beginselen bij te brengen, inclusief de fijne kneepjes van de stuurkunst. De meeste foto's werden genomen door Jorrit en Jeroen, die zich beiden ontpopten tot volleerde persmuskieten. Na de eerste week mocht ook het woord Leermoment niet meer worden geopperd, aangezien het quotum voor dit woord wel driedubbel was overschreden.

 Bijna alle gasten, iedereen behalve Rani, zaten op dezelfde vlucht en kwamen elkaar dus tijdens de reis naar Harstad al tegen en dus ook tegelijkertijd aan boord. Het was alweer, of nog steeds, korte broeken weer dus de welkomstborrel aan dek gedronken en kennisgemaakt met de mensen die de meest noordelijke reis die de Bør totnogtoe heeft gemaakt zouden meemaken. Niet alleen voor de Bør maar ook voor ons weer een nieuw gebied waar veel te ontdekken is. Het eindeloze licht in de zomer blijft de mensen die net zijn aangekomen de eerste avond verbazen. Het begint nu ’s nachts iets minder licht te worden en we krijgen rond een uur of twee iets dat op een schemering lijkt. Tegen het einde van de reis zal het wel wat donker gaan worden ’s nachts.

Omdat het weerbericht zeer gunstig was, weinig wind uit het noord-oosten en hoge temperaturen, direct op maandag koers gezet naar Andenes om daar walvissen te gaan spotten. Het eerste stuk op de motor moeten varen maar in de middag de zeilen er opgezet en kruisend het Andfjord uit. Lekkere lange slagen makend richting Andenes, dat in de loop van de middag in de verte zichtbaar werd. “Wolken” papagaaiduikers gezien en een paar zeearenden.

 Na een uitermate rustig weekeinde in Lødingen (Lødingen kent, laten we zeggen, weinig uitdagingen) en weer een schoon bootje met alle nodige voorraden weer aan boord waren we klaar voor de volgende reis. De gebruikelijke rituelen afgehandeld zat meteen de eerste avond de stemming er al goed in. Met de kaart erbij de min of meer voorgenomen route voor de komende dagen doorgenomen. We zouden eerst richting Skrova gaan en vandaar door naar het zuiden langs de Lofoten. Maar maandag was de wind voor het eerst weer zuid-west en dus geen Skrova vandaag maar Tranøy, ook leuk, waar we na een dag stevig kruisen aankwamen. Onderweg de eerste kennismaking met het Vestfjord en de golven die er kunnen staan. Tranøy blijft een mooi plaatsje met lieve huisjes en heel veel bloemen en kunst. Er staat, ondermeer, een foto expositie op de kliffen langs het water en alleen dat al is een mooie avond wandeling waard.

 Dinsdag zou de wind in de noord hoek zitten dus toch maar weer een Skrova poging gewaagd. Het weerbericht verwachtte een van zuid-west naar noord-oost draaiende wind, eerst in de ochtend, later in de middag en nog later in de avond en dan aantrekkend naar zeven beaufort. Resultaat was dat we met schitterend weer de vuurtoren van Tranøy erg lang hebben kunnen bekijken, wat lezen en slapen aan dek en ’s avonds uitgebreide salades aan dek.

 Een tropische Lofoten reis. In Bodø waren de temperaturen al aangenaam boven de 20 graden maar later in de reis zou het nog veel warmer worden en in de ochtend al boven de 24 graden zijn. Gasten die aan dek slapen, eten aan dek en in de schaduw op zoek naar verkoeling. Niet echt de omstandigheden die je verwacht van een reis boven de poolcirkel. Door een, aangename, meteorologische speling van het lot was het in noord Noorwegen tropisch en in het zuiden dramatisch slecht.

 De gasten kwamen wat verbrokkeld binnen, het gros was er natuurlijk keurig op tijd voor de welkoms borrel maar Liesbeth had wat strijd met de SAS en kwam rond elf uur aan boord en Jeanne spande de kroon door om kwart voor drie aan boord te komen. Hoe bedoelt u “ik neem de late vlucht”. Toch was iedereen maandag weer op tijd aan dek en na het ontbijt konden we de zeilen zetten. Het ons zo vertrouwde weerbeeld, veel zon en weinig wind, liet ons niet in de steek zodat we zacht dobberend richting Helligvaer dreven maar het was een mooie gelegenheid om wat kabeljauw uit het water te halen vandaar dat we even zijn gaan bijliggen. Toen we met een minuut of twintig een viertal mooie exemplaren hadden gevangen hebben we het laatste stukje naar Helligvaer afgelegd.

 Hans, Karina en Mieke waren al eerder in Bodø aangekomen en hadden al wat van noord Noorwegen geproefd toen ze aan boord kwamen. Ben, Marleen en Henny kwamen rechtstreeks van het vliegveld en moesten dus wat acclimatiseren. Voor Henny viel dat erg mee omdat ze vorig jaar al mee was geweest maar Ben en Marleen dachten dat het gepast was om de welkomst borrel met koffie te beginnen.  Gelukkig bedachten ze zich op het laatste moment en werd het toch rode wijn. Een gewoonte die ze de rest van de reis zouden vasthouden. Een klein gezelschap op een van onze mooiste reizen langs de Helgelandkust.

 De meeste hadden al eerder gezeild dus na een korte uitleg hadden we, direct nadat we van de kant af waren in Bodø, alle zeilen erop staan. Het was weer prachtig weer, mooi noord-oosten windje, zonnetje erbij dus absoluut geen klagen. Om de beurt wat sturen en zo ging het met een mooi gangetje richting het zuiden. Onderweg naar Noorse begrippen veel scheepvaart, natuurlijk de hurtigruten en wat vrachtverkeer. In de loop van de middag op Fugløya aangekomen.

 Hilsen fra ……

 Vrijdag 15 juni 2007 om 16.45 uur weer op Nederlandse bodem na een geweldige vakantie op de Bør!

Mijn moeder (bijna 80 jaar) gaat al tien jaar op zeilvakantie en dit jaar hadden we besloten om samen te gaan. Op 3 juni arriveren we rond 21.15 uur in Kristiansund bij de Bør waar we hartelijk worden ontvangen door Diana en Hans. Na een kop soep vertelt Hans ons de huisregels. Zeilinstructies volgen op een later tijdstip, want het ziet er niet naar uit dat de zeilen snel gehesen worden. Weersverwachting … zon en nauwelijks wind!

De volgende ochtend om 10.15 verlaten we de haven van Kristiansund. Het is een prachtige zonnige dag en zeilen zit er helaas niet in. Hans wil flink opschieten dus varen we op de motor tot half tien ‘s avonds. Nadat eerst de kade vrijgemaakt is van een hoop zand leggen we aan in Oskvoll. Een zeer ontspannen eerste dag op de Bør. Nader kennismaken met de andere gasten, de boot verkennen, eten en drinken, laagje kleren aan, laagje kleren uit en vooral genieten.

 Op zondagavond nog even met onze gasten bij Metz van de genoegens van Alesund genoten. Het was, in tegenstelling tot de reis ervoor, prachtig weer en de meeste waren al wat eerder in Alesund aangekomen. José en Esther hadden zelfs al een dag op een bankje in de zon doorgebracht.

 Maandagochtend vroeg eerst wat over het zeilen uitgelegd en afscheid genomen van de havendienst. Meteen buiten de haven alle lappen erop en koers gezet naar het Hjørungsfjord. Een prachtige zeildag, mooi weer en een lekker windje en tot aan het begin van het fjord kunnen zeilen, daarna viel de wind weg en moesten de paarden van meneer Ford ons verder helpen. Genoten van de natuur om ons heen en in de loop van de middag in Øye afgemeerd. In de omgeving van Øye lag er nog veel sneeuw op de bergen en dat in combinatie met de strak blauwe lucht was een fraai gezicht. Na het avondeten nog lang aan dek in de zon gezeten, af en toe hoorde je vanuit de bergen het rommelen van grote stukken sneeuw die naar beneden vielen. Watervallen die door blokkades van ijs kleine stroompjes waren werden ineens fors groter zodra het ijs wegviel.

 Bijna een echte single reis, bijna omdat er één Belgisch stel tussen zat dat het begrip “single” niet helemaal begrepen had. Ruimte genoeg dus voor de nodige Belgen grappen. De “echte”singles kwamen pas in de avond aan boord. Gelukkig was de chauffeur van de Flybuss zo vriendelijk ze vlak bij het schip af te zetten zodat ze snel aan de wijn en de soep zaten.  Na de kennismaking, en een uitleg over het Belgische single begrip, besproken wat we zouden gaan doen in deze week. In ieder geval naar het Geirangerfjord en het vogeleiland Runde.

 Na een goede nachtrust en een dito ontbijt wat uitgelegd over het zeilen hebben we afscheid genomen van Alesund. Direct buiten de haven de zeilen gehesen wat gezien het aantal gasten erg vlot ging. Een keertje zeilen hijsen en strijken verduidelijkt de uitleg wat. De rest van de ochtend en begin van de middag druk aan het kruisen geweest om het beste te maken van de steeds draaiende winden bij Alesund en richting het Storfjord te komen. In de avond afgemeerd in Ramstaddal, een mooi klein plaatsje met een paar huizen en een supermarkt. Omdat het een prachtige avond en omgeving was na het eten nog een eindje wezen sjouwen

Ondanks dat het de week van Hemelvaart was en natuurlijk ook de week van 17 mei, de nationale feestdag in Noorwegen, toch een klein gezelschap aan boord. Maar daarom niet minder aangenaam.

Bergen liet zich van haar beste kant zien, droog, warm en zonnig. Iedereen, behalve Claudia die een vreselijke strijd had met de SAS en kapotte vliegtuigen waardoor ze pas de volgende ochtend aan boord zou komen,  was al rond de middag in de stad en nadat de bagage aan boord was gebracht werd de stad en vooral het terras verkend. Maandag zou het beduidend minder weer zijn en meer wind en ook nog uit de noordhoek . De keuze was dus snel gemaakt om op de motor binnendoor te gaan. Het gebied boven Bergen is een uitgestrekt landschap met veel eilanden, nauwe sunden en doorvaarten en daardoor erg fraai om doorheen te varen. Voordeel was ook dat we minder last van de wind zouden hebben. Toen Claudia om kwart over tien aan boord kwam draaide de motor al en direct daarna werd er losgegooid.  Genoten van het gebied maar met toch steeds meer wind op de kop dus een echte record dag werd het niet. Laat in de middag hebben we afgemeerd voor de supermarkt van  Nara, een klein haventje net boven het Sognefjord. Even later nog moeten verhalen om dat een coastertje de supermarkt kwam bevoorraden.

 Zondag was de eerste dag sinds tijden met serieuze regen. In de ochtend viel het echt met bakken uit de lucht dus uistekend om dek te soppen. Iedereen was al vroeg aan boord, Hans-Piet met Maria omdat ze al in Stavanger waren, Sander omdat hij een vroege vlucht had en de rest kwam in de loop van de middag. Met een primeur, de jongste opvarende van de Bør ooit, Sven, 7 maanden oud en inmiddels dol op bootjes. Esther was met de ouders van Sven, Sjoerd en Nadja, meegekomen vooral omdat ze de preekstoel wilde beklimmen. Dit was vanwege het weer nogal twijfelachtig of dat haalbaar zou zijn maar maandag ochtend met algemene instemming toch naar Jørpeland vertrokken om een poging te gaan doen. Lekker windje uit de goede richting maar nog steeds nogal nat. Gelukkig buien zodat er ook droge momenten waren. In Jørpenland het busje besteld en na de lunch zoveel mogelijk waterdichte kleding aan en de preekstoel op. Hans bleef aan boord met Sven om samen wat onderhoud en een middagdutje te doen en natuurlijk een fruithapje te nuttigen,waar je als schipper allemaal wel niet handig in moet zijn. Op de preekstoel was het inmiddels opgeklaard en was er een prachtig uitzicht over het Lysefjord. Esther had het lef om zowel eerst over de rand te kijken, plat op de buik liggend en twee man haar voeten vasthoudend en even later zelfs met de beentjes over de rand te zitten. Moe, nat maar erg enthousiast kwamen ze terug aan boord.

 Het weekeinde voor koninginnedag, de mei vakantie en op vrijdag avond lag de Noorderhaven van Harlingen vol met jachten alsof het al zomer was. Het weer was er wel naar, al dagen een oosten wind en temperaturen rond de 25 graden. De gasten kwamen dus in zomerse stemming aan boord, sommige wat laat al was dat op zich niet erg omdat er nog het een en ander, eigenlijk gewoon veel, moest gebeuren. De dag voor vertrek voor een halfjaar naar Noorwegen is nogal hectisch en alle dingen die waren blijven liggen moesten natuurlijk nog die dag gebeuren. Uiteindelijk stond de borrel klaar om zes uur en had Diana allerlei lekkere hapjes gemaakt.

 We hadden gepland om de brug van kwart over negen te nemen, om acht uur was het hoog water en vanaf dat moment zouden we de stroom mee hebben op het Wad. Eerst nog even naar huis omdat Diana nog van alles was vergeten, naar de bakker voor vers brood, de havenmeester om de sleutels van de stroomkast terug te brengen en de marechaussee om uit te klaren. Even voor negen de motor gestart, een korte uitleg over het zeilen gegeven en om tien over negen afgedraaid en achteruit de Noorderhaven uit.

Kusttraject Bergen – Stavanger – Egersund.

Na een prachtige vlucht Amsterdam-Oslo-Bergen vond ik de Bør na een telefoontje met Diana, ter hoogte van Bryggen, de rij gekleurde legendarische houten huizen aan de haven in Bergen. Schip en omgeving waren een plaatje! Bij de borrel, s’middags aan dek, was de 10 koppige bemanning compleet: vijf 60-plusers, vier 35-minners en één er in jaren juist tussenin. Ook de zeilervaring was erg gevarieerd, van veel tot niks. Hoe daar een bemanning van te kneden? Maar met Hans, Diana en de derde schipper, Jan, erbij moest dat wel goed komen.

 Direct de eerste ochtend al, kreeg de voltallige bemanning van Hans instructie over al het touwwerk, de zeilen en het schip. Er waren een paar, voor mij, volstrekt nieuwe dingen bij: een klaploper….een dirk …..een gaarde..??. met wat geduld zouden we het later allemaal wel gaan snappen, maar nu nog even niet!

Om 10 uur Bergen uit, de reis langs de kust naar Stavanger was begonnen.

 De volgende drie dagen van dit traject bleef het weer erg goed voor de tijd van het jaar, afwisselend zon en wolken, zo nu en dan een buitje en helemaal niet koud. Het landschap was schitterend, fjorden met woeste wolken erboven, eilanden eenzaam en ruig, afgewisseld met stukken waarop de huizen in Noorse kleuren rood geel en wit, uitgestrooid leken te zijn.

 Was het nou het geluk dat deze singles meebrachten of gewoon toeval? Als je de gasten en dan met name Raymon, mocht geloven was het dat ze geluk brachten, Astrid dacht daar de eerste avond iets anders over, maar toch!.

 Het geluk was dat we zondagsvond een pracht van een noord-oosten wind hadden en dat terwijl we naar het zuidwesten moesten. Iets jammer was het dat onze gasten wat laat aan boord kwamen, om half zeven in de avond. Maar zo’n mooie wind konden we niet laten lopen, ook omdat we deze week een stevig stuk moesten varen. Dus na een introductie en een kop koffie van de kant en gaan varen. Onderweg  het zeilen uitgelegd en gegeten. Een prachtige zonsondergang en daaropvolgende nacht met meer dan voldoende wind

BR 14 Bodo - Kristiansund 10-22 september 2006

 Een reis onder een gelukkig gesternte lijkt het wel, al zou je dat de eerste dagen niet zeggen. De vooruitzichten waren, wat weer betreft, ook niet echt geweldig. Veel zuidwesten wind en dat was nou net de kant die we op wilden gaan. De vooruitzichten wat gasten betreft waren al weer beduidend beter. Een klein, doch select, gezelschap en dat is ook wel weer eens prettig. Jan zou een paar dagen later aan boord komen en ons per snelle veerboot vanuit  Bodø inhalen. Onderweg zouden we afstemmen waar hij van de veerboot zou afstappen en bij ons aan boord komen.

 De herfst begint al zachtjes zijn intrede te maken, de berkjes kleuren al zacht naar het geel en bruin tegen de berghellingen. Dit gecombineerd met strak blauwe luchten en heerlijke temperaturen geven je het gevoel van een “indian summer”. Korte broeken weer en een licht windje.

 De laatste Lofoten reis van dit jaar en het programma voor 2007 al weer op de site! (en we denken ook alweer aan 2008). Een goed teken! Het is een relatief korte reis, 10 dagen in plaats van de normale 13, maar omdat we van Lødingen naar Bodø varen toch de kans om de hele Lofoten archipel te bezoeken. En dat doen we dan ook. Ook omdat het voor ons een afscheid is voor meer dan 9 maanden van het gebied en de mensen die we inmiddels hebben leren kennen. Eigenlijk veel te lang, maar we moeten ook de kustreis heen en terug nog maken.